Category Archives: Lúcián

Lúcián 22

XXII. Hermés agus Chárón (Ar leanúint.) Chár. Ach é siúd, a Herméis, ’na bhfuil an t-éadach corcra fáiscithe uime agus an mionn óir ar a cheann, cé hé féin? É siúd ’na bhfuil an cócaire ag tabhairt an fháinne dho … Continue reading

Posted in Lúcián | Leave a comment

Lúcián 21

XXI. Hermés agus Chárón Herm. Tá an ceart sa méid sin agat, a Cháróin. Féachfad féin cad is ceart a dhéanamh agus déanfad amach áit chun radhairc. Ní fheadar a’ ndéanfadh an Chácasach an gnó, nú Parnassos, ó is é … Continue reading

Posted in Lúcián | Leave a comment

Lúcián 20

XX. Chárón, nú na Féachadóirí. Hermés agus Chárón Herm. Cad ’tá ’od chur ag gairí, a Cháróin? Nú cad fé ndeara dhuit do bhád d’fhágaint id dhiaidh agus teacht anso aníos? Go dtí inniu níor ghnáth leat puínn taithí ’ … Continue reading

Posted in Lúcián | Leave a comment

Lúcián 19

XIX. Díogenés, Antistenés, agus Crátés Díog. Féach, a Antistenéis agus a Chrátéis, tá an chaoi againn. Cad é an bac atá orainn dá bhrí sin, imeacht láithreach agus dul go dtí béal dorais na slí anuas, go bhfeicimíd na daoine … Continue reading

Posted in Lúcián | Leave a comment

Lúcián 18

XVIII. Hermés agus Chárón agus Menippos Chár. Tabhair dom an díolaíocht, a Bhithiúnaigh! Men. Bí ag béicigh, a Cháróin, más é a thaithneann leat. Chár. Díol me as tu ’ thabhairt anall adeirim leat! Men. Ní féidir duit rud ’ … Continue reading

Posted in Lúcián | Leave a comment

Lúcián 17

XVII. Menippos agus Cerberos Men. A Cherberois, tá gaol agamsa leat, féach, mar is gadhar me féin. Innis dom, fé bhrí Stúcs, conas ’ fhéach Socratés agus é ag teacht chúibh anuas. Tá sé chómh dleathach duitse, nuair is áil … Continue reading

Posted in Lúcián | Leave a comment

Lúcián 16

XVI. Alecsander agus Pilib Pil. ’Sea anois, a Alecsandeir, ní shéanfair gur mac dómhsa thu. Mar dá mba mhac d’Ammón tu ní bhfaighfá bás. Alecs. Bhí ’ fhios agam féin, a athair, gur mac do Philib mhac Amúntois me, ach … Continue reading

Posted in Lúcián | Leave a comment

Lúcián 15

XV. Díogenés agus Alecsander Díog. Cad é seo airiú, a Alecsandeir? An amhlaidh a fuarais-se bás, leis, ar ár nós go léir? Alecs. Chíonn tú gurb ea, a Dhíogenéis. Ní hiúnadh me ’ fháil bháis ó ba dhuine me. Díog. … Continue reading

Posted in Lúcián | Leave a comment

Lúcián 14

XIV. Alecsander agus Annibal agus Mínós agus Scipión Alecs. Is ceart mise do chur rómhatsa, a Líbuaigh, óir is feárr me ná thu. An. Ní ceart in aon chor. Is mise is ceart do chur rómhatsa. Alecs. Más ea fágaimís … Continue reading

Posted in Lúcián | Leave a comment

Lúcián 13

XIII. Zénophantés agus Callidémidés   Zén. Airiú, a Challidémidéis, conas a fuarais-se bás! Im thaobh féin de, fear itheacháin ab eadh me do Dheinias agus is amhlaidh a dh’itheas an iomad agus do tachtadh me, mar is eól duit, óir … Continue reading

Posted in Lúcián | Leave a comment